Dope

بی حاصل
من از تو بی نیازتر از مردگان گور
دیگر به من مبخش
احساس دوست داشتن جاودانه را
با سکر بی خیالی
اعصاب خویش را
تخدیر می کنم
من قامت بلند تو را در قصیده ای
با نقش قلب سنگ تو تصویر می کنم
امید بازگشت تو ؟
در من نه انتظار و نه امیدی
این پرشکوه جوشش پر شوکت غرر
احساس می کنم که تو بخشیده ای به من
احساس می کنم
من پیشرفت کاهش جان را درون دل
کاهیده قطره قطره تنم در زلال اشک
غم ازدرون مرا متلاشی می کند

Leave a Reply