Category: For Her

سکوت و باز هم سکوت
سکوت من از بلا تکلیفی نیست
از دل شکستگی ست
امان ازین دل شکسته

سردمه

چیزهایی هست که نمی دانم
می دانم سبزه ای را بکنم خواهم مرد
من پر از نورم و شن
وپر از دار و درخت
پرم از راه از پل از رود از موج
پرم از سایه ی برگی در آب
اما
چه درونم تنهاست

پنهانی نزدیکت ،خانه میکنم
تا تو مرا نبینی و من
هر روز
از دیدارتو حظ دنیا را ببرم
تا تو بیخیال از سرنوشت من
زندگیت را بکنی و من
به شنیدن بوی تو
جان تازه بگیرم
از پشت تمام پرچینها
نگاهت میکنم
به شوق خنده هایت
سر از پای نمیشناسم
تو بی من بودن را عادت میکنی
من عاشقی را مرور میکنم

تمام برگ برگ خاطرات را
از روی زمین جمع میکنم
وقتی رفتی
طوفان شد و
همه برگها فرو ریختند
دستخوش باد بودند چندی و
پس از مدتی بر زمین آرام  گرفتند
از روی شان گذشتیم بی انکه بدانیم
و صدایشان توجهمان را جلب نکرد
هرچند همیشه با ما بودند
امروز بازهم چون گذشته تر و تازه دیدمشان
تک تک برگ ها را جمع میکنم
میخواهم بازهم کنارم باشند
بر درخت زندگی

تو آهسته از من دور می شوی
من آهسته در خود می میرم
تو قلب مرا با خود می بری
من تمام زندگیم را از دست می دهم

وفای شمع را نازم که بعد از سوختن
به صد خاکستری در دامن پروانه می ریزد
نه چون انسان که بعد از رفتن همدم
گل عشقش درون دامن بیگانه می ریزد

آسمان را نهفته ام در چشم
کهکشانی ستاره می بارم
گر چه لب را به خنده بخشم گاه
یک تلنگر دوباره می بارم
عمری از من بر فت و در فکرم
از چه با هر اشاره می بارم
صبح و شب در ستیز با عقلم
هم که بر مرگ چاره می بارم
با ترحم نظر مکن بر من
چونکه با این نظاره می بارم
بگذر از من که طالعم درد است
من که با هر اشاره می بارم
خسته از التهاب پاییزم
از سر تب بهاره می بارم
می گدازم تو را به داغ تبم
آتشم من شراره می بارم

مرا باور کن
این صدای باران نیست که به گوش می رسد
صدای خسته ی من است
که از چشمانم بیرون می ریزد

اگر از چشمهای تو نگویم
چه بگویم
بی آن دنیا سرد و خالیست
دل من
چه بی طاقت
خیره می ماند
در زلالی چشمان تو