Category: For Her

تو از دردی که افتادست بر جانم چه می دانی؟
دلم تنها تو را دارد ولی با او نمی مانی
تمام سعی تو کتمان عشقت بود در حالی
که از چشمان مستت خوانده بودم راز پنهانی
فقط یک لحظه آری با نگاهی اتفاق افتاد
چرا عاقل کند کاری که بازآرد پشیمانی؟

من صبورم اما به خدا دست خودم نیست اگر می رنجم
یا اگر شادی زیبای تو را به غم غربت چشمان خودم می بندم
من صبورم اما چقدر با همه ی عاشقیم محزونم
و به یاد همه ی خاطره های گل سرخ مثل یک شبنم افتاده ز غم مغمومم
من صبورم اما بی دلیل از قفس کهنه ی شب می ترسم
بی دلیل از همه ی تیرگی تلخ غروب
و چراغی که تو را ، از شب متروک دلم دور کند … می ترسم
من صبورم اما آه  … این بغض گران صبر نمی داند چیست

دیگر بس است زیبای من از سفر بیا
بغض تمام پنجره ها در غمت شکست
چشمم به حرمت غم تو تا سحر گریست
در ساحل عبور تا صبحدم نشست
در کوچه های حادثه ، تنها شدن بس است
دیگر برای عاطفه هم طاقتی نمانده است
رفتی و آن قناری زیبا و مهربان
یک نغمه هم برای دل عاشقان نخواند
با دیدن طلوع دو روح همیشه سبز
قلبم برای تازه شدن تنگ می شود
تو رفته ای و نقره ی مهتاب آرزو
از غصه ی غروب تو کمرنگ می شود
یک شب به احترام دل عاشقم بیا
مُرد از غمت ستاره ی دل آسمان من
هر شب کنار پنجره ، تنها نشسته ام
شاید بگیری از دل رویا نشان من
از آن زمان که رفته ای از کوچه باغ عشق
در چشم یاس عاطفه باران گرفته است
جُرم تو بی گناهی و اندوه تو بزرگ
صبرو قرار از دل یاران گرفته است
رفتی و دل به یاد نگاه بهاریت
در آرزوی یک تپش عاشقانه است
امواج سرخ دیده ی دریایی دلم
غرق نیاز و حسرت و اشک و بهانه است
روحم فدای خستگی چشم عاشقت
جرم تو مهربان شدن و بی ریا شدن
تنها گناه آن دل دریایی تو بود
یک روز محض خاطر گل ها فدا شدن
اما بدان فرشته ی من در جهان عشق
دست غریب لاله فشردن گناه نیست
اینجا هنوز مثل نگاه تو هیچکس
تسکین درد یاسمن بی پناه نیست
حس لطیف و آبی باران انتظار
تنها بلوری از دل بی انتهای تست
سوگند آسمانی دل های مهربان
هر شب به احترام شکفتن برای تست
دیگر بس است پونه ی من از سفر بیا
پیوند عشق با این دل شیدا همیشگی ست
دیدار با طراوت چشمانت ای بهار
زیباترین حضور شکوفای زندگی ست

در حسرت چشم تو دل ماه شکست
چشمان ِ هزار غنچه راه شکست
تو رفتی و بعد ِ تو دلم مثل بلور
افتاد ز موج شوق و ناگاه شکست

سیه چشمی به کار عشق استاد
درس محبت یاد می داد
مرا از یاد برد آخر ولی من
بجز او عالمی را بردم از یاد

دستانم سرد است دست تو را میگیرم،
چشمانم را میبندم تا فقط صدای تو را بشنوم،
صورتت را با آن لبخند همیشگی تصور میکنم،
صدایت مثله همیشه گرم و آرام است،
دلتنگی ام دارد از بین می رود،
باد سردی می وزد، تمام وجودم یخ میکند،
چشمانم را باز میکنم تا در آغوش گرمت جا بگیرم،
اما باد تو را نیز با خود برده است و من سرد و تنها با دلتنگی اینجا ایستاده ام

بر سنگ قبر من بنویسـید خسته بود اهــل زمین نبود نـمازش شــکســته بود
بر سنگ قبر من بنویسید شیشه بود تـنها از این نظر که سـراپا شـکســته بود
بر سنگ قبر من بنویســـــــید پاک بود چشمان او که دائما از اشک شسـته بود
بر سنگ قبر من بنویســید این درخت عمری برای هر تبر و تیشه، دســــته بود
بر سنگ قبر من بنویســــــید کل عمر پشت دری که باز نمی شد نشسته بود
آری منتظر نشسته بود

رویای با تو بودن را نمی توان نوشت
نمی توان گفت و حتی نمی توان سرود.
با تو بودن قصه شیرینی است به وسعت تلخی تنهایی
و داشتن تو فانوسی به روشنایی هر چه تاریکی در نداشتند و …..
و من همچون غربت زدای در آغوش بیکران دریای بی کسی به انتظار ساحل نگاهت می نشینم
و میمانم تا ابد و تا وقتی که شبنم زلال احساست زنگار غم را از وجودم بشوید بانوی دریایی من

چشم چشم دو ابرو … نگاه من به هر سو ، پس چرا نیستی پیشم ؟ نگاه خیس تو کو ؟
گوش گوش دو تا چشم … دو دست باز … بیا بگیر قلبمو… یادم تو را فراموش…؟
چوب چوب یه گردن … جایی نری تو بی من… دق می کنم میمیرم
دست دست دو تا پا … یادتو مونده اینجا… یادت میاد که گفتی: بی تو نمی رم هیچ جا…
من من یه عاشق … همون مجنون سابق…

گفتم دوستت دارم نگاهی به من کرد و گفت : چند تا ؟؟؟!!!
دستام رو بالا آوردم و تمام انگشتهای دستمو نشونش دادم
اما اون به کف دستام نگاه می کرد که خالی بود